Rośliny cebulowe i bulwiaste sadzone wiosną

Sklepowe półki uginają się pod wpływem bulw  i kłączy, ich różnorodność z roku na rok jest coraz większa.   Przyjrzymy się  najpopularniejszym z  nich i podpowiemy jak uprawiać i kiedy wysadzać je  do gruntu. Sporo tych roślin pochodzi z odległych zakątków świata i w naszej strefie klimatycznej nie zimuje w gruncie. Będą więc wymagały wykopywania jesienią i przechowywania  przez zimę w  piwnicy lub garażu. Do prawidłowego stanu spoczynku powinny mieć sucho i nie za ciepło, najlepiej ułożyć je w skrzynkach wypełnionych torfem z piaskiem lub ostatecznie trocinami. Pomieszczenia z centralnym ogrzewaniem nie nadają się do zimowania kłączy i bulw.

Dalie należą do ogrodowych ulubieńców

Dalie należą do ogrodowych ulubieńców

Dla  egzotycznych piękności wybierajmy miejsca ciepłe i słoneczne. Gleba powinna być głęboko uprawiana, bogata w próchnicę, lekko wilgotna  o dobrej strukturze. Warto rabaty pod rośliny bulwiaste i kłączowe zasilić dużą dawką kompostu, gdyż wiele z nich ma spore wymagania pokarmowe.  Gleba musi być dokładnie oczyszczona z chwastów. Warto też przemyśleć podpędzanie bulw w donicach już w kwietniu, dzięki temu w maju możemy wysadzić już  do gruntu całkiem spore egzemplarze, które wcześniej zakwitną. Najbezpieczniej zrobić to w drugiej dekadzie maja gdy minie ryzyko nocnych przymrozków.  Wszystkie wymienione poniżej rośliny poniżej wymagają wykopania i zimowania w pomieszczeniu. Są wrażliwe nie tylko na mróz, ale i na wczesnowiosenne przymrozki. Jeżeli nie podpędzaliśmy bulw i kłączy w donicach możemy je sadzić do gruntu pod koniec kwietnia lub na początku maja. Pamiętajmy, że rosną bardzo intensywnie i będą wymagały systematycznego dokarmiania oraz podlewania nie tylko wiosną.

Coraz popularniejszy mieczyk drobnokwiatowy zdobywa serca ogrodników

Coraz popularniejszy mieczyk drobnokwiatowy zdobywa serca ogrodników

Wilgotnej i zasobnej gleby wymagają:

    •  agapant afrykański (Agapanthus africanus)
    • cantedeskia, kalla (Zantedeschia aethiopica)
    • crinum (Crinum)
    • dalia (Dahlia)
    • galtonia (Galtonia)
    • koronówka  (Eucomis)
    • mieczyk ogrodowy (Gladiolus)
    • nerina (Nerine)
    • pacioreczniki (Canna)
    • schizostylis (Schizostylis coccinea)
    • sprekelia (Sprekelia)
    • wianecznik  (Hedychium)
Eucomis bicolor - nazywany również lilią grzywiastą

Eucomis bicolor – nazywany również lilią grzywiastą

Dobrze  zdrenowanego stanowiska potrzebują:

  • alstremeria (Alstroemeria) – tylko nieliczne odmiany zimują w najcieplejszych rejonach kraju
  • iksja (Ixia)
  • krokosmia, cynobrówka (Crocosmia x crocosmiiflora) – nieliczne odmiany zimują
  • mieczyk abisyńki (Acidanthera bicolor)
  • tulbagia (Tulbaghia violacea)
  • tygrysówka pawia (Tigridia pavonia)
Cynobrówki wprowadzają na rabaty ogniste barwy

Cynobrówki wprowadzają na rabaty ogniste barwy

Pamiętajmy, że wszystkie te rośliny do wzrostu będą potrzebowały co najmniej dwukrotnego zasilania w trakcie sezonu. Wykopujemy je jesienią, kiedy synoptycy będą zapowiadać pierwsze przymrozki. Oczyszczamy z resztek roślinnych i ziemi  Kłącza i bulwy nie mogą być bardzo mokre, ponieważ  pokryją się pleśnią i w efekcie będą zagniwać. Zanim ułożymy je w zimowych kwaterach, dobrze by trochę przeschły.

Mieczyk abisyński jest bardzo łatwy w uprawie

Mieczyk abisyński jest bardzo łatwy w uprawie

 

Alstremeria może mieć kwiaty w wielu kolorach

Alstremeria może mieć kwiaty w wielu kolorach

Jeśli mamy obawy, że wymienione tutaj rośliny nie poradzą sobie w gruncie możemy spróbować uprawy w donicach na tarasie lub balkonie.  Prowadzone w ten sposób rośliny również będą wymagały systematycznego podlewania i nawożenia.

Crinum idealnie nadaje się do uprawy w donicach

Crinum idealnie nadaje się do uprawy w donicach

Rośliny w donicach gorzej też znoszą bezpośrednie nasłonecznienie niż rosnące w gruncie, warto więc ustawić je tak, by latem miały trochę ochłody.

Schizostylis - na tle trawiastych liści pojawiają się intensywnie czerwone kwiaty

Schizostylis – na tle trawiastych liści pojawiają się intensywnie czerwone kwiaty

Kupując wiosną bulwy i kłącza zawsze sprawdzajmy ich kondycję – powinny być twarde i jędrne. Nadmiernie przesuszone mogą nam sprawić kłopot w uprawie lub w ogóle nie rozpocząć wegetacji.

Niektóre gatunki sprzedawane wiosną dobrze zimują w gruncie, należą do nich  między innymi lilie azjatyckie i orientalne (te ostatnie będą wymagały lekkiego okrycia zimą. Możemy również zaryzykować pozostawienie w gruncie pustynników (Eremurus), jednak mają one szczególne wymagania. Nie znoszą zalewania kłączy, dlatego gleba powinna być bardzo dobrze zdrenowana i przepuszczalna jednak powinna być stale wilgotna, zwłaszcza wiosną. Na zimę pustynniki koniecznie trzeba okryć warstwą ściółki.

Pustynnik często bywa nazywany igłą Kleopatry

Pustynnik często bywa nazywany igłą Kleopatry

Jeśli lubimy eksperymentować i chcemy wprowadzić trochę egzotyki do naszego ogrodu na pewno warto próbować uprawy tych pięknych roślin. Staranna pielęgnacja na pewno zaowocuje niezwykle barwnymi i ciekawymi kwiatami latem.

 

 

 

 

Projektowanie ogrodu – drobne rośliny cebulowe

Większość właścicieli ogródków przydomowych niecierpliwie wyczekuje wiosny , ciepłych dni i pierwszych kwiatów.  Jest  jednak grupa roślin cebulowych  którym wczesnowiosenna aura nie straszna. Kwitną wcześniej niż większość krzewów czy bylin dlatego  warto postarać się by  w naszym ogrodzie zagościły na stałe.  Ubarwią ogród i zaspokoją naszą tęsknotę za wiosną. W ciągu kilku cieplejszych dni ich zielone wychodzące kiełki zamienią się w piękne kwiaty.  Nie są trudne w uprawie i nawet początkujący ogrodnik bez problemu sobie z nimi poradzi.

Kwitnąca grupa roślin cebulowych

Kwitnąca grupa roślin cebulowych

Zanim zdecydujemy się je wprowadzić do ogrodu to najważniejszą czynnością jest przygotowanie dla nich gleby i stanowiska. Większość  drobnych roślin cebulowych  dobrze będzie czuła pod koronami drzew i krzewów liściastych, wczesną  wiosną będą tam mieć wystarczającą ilość wilgoci i  światła by zakwitnąć. Ponieważ mają niewielkich rozmiarów cebulki, które łatwo uszkodzić przy pieleniu,  miejsce pod krzewami będzie znacznie lepsze niż typowe rabaty bylinowe.  Pozostawione w spokoju będą się z czasem same rozmnażać czy to przez cebule przybyszowe czy też wysiewając. Aby osiągnąć zamierzony efekt sadzimy po kilkanaście sztuk z gatunku lub  odmiany tworząc niewielkie, jednobarwne grupy.  Ich kwiaty są niewielkie, nie są też tak spektakularne jak narcyzy, tulipany czy hiacynty więc będziemy potrzebować większej ilości cebul. Na szczęście są znacznie tańsze.

Galanthus nivalis - śnieżyczka przebiśnieg

Galanthus nivalis – śnieżyczka przebiśnieg

Dobrym rozwiązaniem jest sadzenie ich pomiędzy małymi roślinami okrywowymi czy późno wychodzącymi  cieniolubnymi bylinami jak funkie, paprocie, rodgersje. Liście tych bylin w maju przykryją brzydko zasychające rośliny cebulowe.  Sadzone cebule powinny znajdować się w stanie spoczynku, bez liści. Kupując je zwróćmy uwagę czy są  twarde i jędrne, bez oznak pleśni i plam. Jeśli mamy wątpliwości co do kondycji cebul warto je przed sadzeniem wymoczyć w środku grzybobójczym (np w Kaptanie).

Scilla siberica - cebulica syberyjska

Scilla siberica – cebulica syberyjska

Cebule sadzimy  od września  do października.  Gleba powinna być  dokładnie odchwaszczona – zwróćmy uwagę by nie pozostawić kłączy chwastów wieloletnich, zdecydowanie warto ją też zasilić świeżym kompostem.  Powinna być bogata w próchnicę i przepuszczalna. Większość z tych roślin najlepiej rośnie na glebie o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym i nie sprawiają kłopotów w uprawie, wymienione poniżej gatunki  nie są zjadane przez gryzonie.  Sadzimy je na  głębokość równą trzykrotnej wysokości cebuli. Zbyt płytko posadzone mogą wymarzać, natomiast zbyt głębokie sadzenie nie będzie sprzyjać kwitnieniu. Wymienione poniżej gatunki nie wymagają corocznego wykopywania, mogą pozostawać w jednym miejscu w ogrodzie  przez wiele lat. Dzięki odpowiedniemu doborowi uzyskamy obficie kwitnącego, wiosennego  samograja.

Crocus vernus - krokus wiosenny

Crocus vernus – krokus wiosenny

Jakie rośliny wybrać? Na początek najlepiej skupić się na tych najłatwiejszych w uprawie. Lekko ocienione miejsca bez problemu zniosą:

Chinodoxa forbesii  (śnieżnik Forbesa), Crocus chrysanthus (krokus złocisty),  Crocus tommasinianus (krokus Tommasiniego),  Eranthis hyemalis (rannik zimowy), Fritillaria meleagris (szachownica kostkowa), Galanthus nivalis (śnieżyczka przebiśnieg), Puschkinia scilloides (puszkinia cebulicowata), Scilla siberica (cebulica syberyjska), Scilla tubergeniana (cebulica Tubergena), Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna).

Scilla tubergeniana - cebulica Tubergena

Scilla tubergeniana – cebulica Tubergena

 

Więcej światła potrzebują piękne szafirki (Muscari) – wybierzmy dla nich najbardziej ciepłe i słoneczne miejsca.

Muscari Armeniacum - szafirek armeński

Muscari armeniacum – szafirek armeński

Aby zapewnić im kwitnienie i zdrowy wzrost przez kolejne lata nie zapominajmy o nawożeniu. Okres wzrostu roślin cebulowych jest bardzo krótki,  w ciągu kilku tygodni muszą zgromadzić składniki pokarmowe potrzebne do wydania cebulek przybyszowych i kwiatów w następnym sezonie. Zasilamy je od wczesnej wiosny kompostem lub obornikiem (dobrze przekompostowanym lub suszonym) w ostateczności wieloskładnikowym nawozem do roślin kwitnących. Dodatkowo można je zasilić późną jesienią, zanim spadnie śnieg – używamy wtedy nawozów typowo jesiennych bez azotu. Najczęściej popełnianym błędem przy uprawie roślin cebulowych jest przycinanie ich liści po kwitnieniu. Absolutnie nie należy tego robić, ten zabieg osłabi cebulki i może doprowadzić do ich zamierania.

Chionodoxa forbesii - śnieżnik Forbesa

Chionodoxa forbesii – śnieżnik Forbesa

Niektóre z nich, np krokusy z powodzeniem możemy uprawiać w trawniku. Trzeba jedynie pamiętać o zasilaniu cebul i poczekać z pierwszym koszeniem do czasu aż liście cebulowych nie zaschną.

Crocus vernus - krokus wiosenny

Crocus vernus – krokus wiosenny