Miskanty – uprawa i najlepsze odmiany

Chociaż trawy w ogrodach pojawiły się już w średniowieczu, to na rabatach bylinowych zaistniały około 100 lat temu wraz z rozwijającym się ruchem Arts & Craft.  W latach późniejszych   pojawił się na zachodzie Europy silny trend na ogrody naturalistyczne        a wraz z nim moda  na trawy w ogrodach. Niesłusznie  wszystkie  trawy mają opinię ekspansywnych  i uciążliwych, wiele gatunków może rosnąć bez przeszkód w jednym miejscu bez zbytniej ingerencji. Są często wykorzystywane  w  projektach ogrodów zarówno nowoczesnych jak  i  tradycyjnych.  Moda ta  dotarła też w ostatnich  latach do Polski  i  chociaż w naszej  strefie klimatycznej może rosnąć całkiem spora  ilość gatunków i odmian, to najczęściej wykorzystuje się te najbardziej popularne i sprawdzone. Taką grupą traw są na pewno miskanty. To trawy proste w uprawie, niezwykle efektowne i dekoracyjne a i  wybór odmian jest bardzo duży.  To zróżnicowanie pozwala na dowolną aranżację w ogrodzie. Ich delikatne liście i zwiewne kwiatostany wprowadzają do ogrodu lekkość, poczucie harmonii, dodają kompozycjom dynamiki. Zimą są piękną dekoracją ogrodu.

Trawy świetnie komponują się z innymi roślinami

Trawy świetnie komponują się z innymi roślinami

Uprawa i pielęgnacja:

Miskanty nie są zbyt wymagające, dobrze rosną na przeciętnej ogrodowej glebie. Jeśli jest ona zbita i słabo przepuszczalna trzeba będzie mocno podłoże przekopać i rozluźnić, najlepiej dojrzałym kompostem zmieszanym z piaskiem.  Również gleby słabsze, piaszczyste będą wymagały dodatku materii organicznej i zasilania.  Nie lubią zalewania i stagnującej wody, wtedy mogą wygniwać.  Podłoże powinno być wilgotne, zwłaszcza wiosną kiedy trawy ruszają. Korzenią się dość głęboko, dobrze znoszą też okresową suszę i gdy się zadomowią w ogrodzie nie wymagają intensywnego podlewania. Najlepiej rosną w pełnym słońcu, nie nadają się do cienia. W cieniu  ich pędy będą  wiotkie oraz będą się pokładać. Źle to też wpłynie na ich kwitnienie. Miskanty nie wymagają corocznego nawożenia, w zupełności wystarczy im trochę kompostu raz  na 2-3 lata na glebach zasobniejszych, na słabszych zasilać trzeba je częściej. Wiosną wymagają silnego cięcia, które najlepiej rozpocząć na przełomie marca i kwietnia zanim wypuszczą nowe pędy. Przycinamy je tak  krótko jak jest to tylko możliwe. W tym celu można użyć albo zwykłego sekatora albo elektrycznych nożyc do żywopłotu.

Miskanty tuż po cięciu

Miskanty tuż po cięciu

Wprawdzie miskanty są dekoracyjne przez bardzo długi czas, jednak należy pamiętać że wegetację rozpoczynają dość późno, zazwyczaj na przełomie kwietnia i maja. Kiedy zaczną już wzrost bardzo szybko nadrabiają zaległości w stosunku do innych roślin.
Nie należy ich popędzać, przenawożenie azotem będzie skutkowało wylegającymi pędami i słabszą mrozoodpornością.

Miskanty  wyglądaj dobrze w każdym ogrodzie

Miskanty wyglądaj dobrze w każdym ogrodzie

Jeśli zdecydujemy się na posadzenie  miskantów w ogrodzie  należy przygotować im odpowiednie stanowisko, dołek do sadzenia wypełnić kompostem i obficie podlewać do czasu aż się nie ukorzenią. Najczęściej w sprzedaży spotyka się późnym latem i jesienią gdy efektownie kwitną, ale najlepszym terminem do sadzenia jest wiosna.  Dojrzałość – czyli odpowiednią wysokość i efektowny wygląd  – osiągają już po 2-3 latach uprawy. Przesadzanie miskantów powinno się odbywać wczesną wiosną, zanim wegetacja tych roślin na dobre się rozpocznie. Za pomocą ostrego szpadla wykopujemy całą roślinę, przenosimy w nowe miejsce i podlewamy.

Bez problemu sami możemy przygotować kompozycję z traw

Bez problemu sami możemy przygotować kompozycję z traw

Zestawienia

Wybierając im miejsce w ogrodzie należy pamiętać, że dorosłe kępy mają znaczną szerokość i spore zapotrzebowanie na wodę, osuszając podłoże w pobliżu. Często w ich towarzystwie sadzi się rośliny o znacznie mniejszych wymaganiach glebowych i wodnych oraz takie o efektownych kwiatach,  kontrastujących z cienkimi liśćmi  miaskantów.  Pięknie wyglądają w towarzystwie sadźca plamistego (Eupatorium maculatum), rozchodników okazałych (Sedum spectabile), zawilców japońskich (Anemone hupehensis), rudbeki błyskotliwej (Rudbeckia fulgida), jesiennych astrów (Aster dumosus, Aster novae-angliae), floksów wiechowatych (Phlox paniculata), jeżówek purpurowych (Echinacea purpurea) czy jednorocznej werbeny patagońskiej  (Verbena bonariensis). Dobrze też wygląda grupa kilku odmian miskanta chińskiego  o zróżnicowanej wysokości  i różnym terminie kwitnienia.  Komponując rabatę z udziałem miskantów i traw koniecznie musimy mieć na uwadze siłę wzrostu poszczególnych roślin, ich docelową  wysokość      i szerokość. By osiągnąć pożądany efekt wizualny trzeba będzie kompozycję dobrze rozplanować. Miskanty są dużymi trawami i kompozycje z nimi tworzy się na planie większych plam.   W przypadku wolniej rosnących bylin będziemy potrzebowali kilku sztuk na jedną kępę miskanta, pojedyncze roślinki „zginą” na jego tle. Zamiast kilku różnych, pojedynczych  bylin posadźmy jedną odmianę w większej grupie w ilości  od 3 do 7 sztuk. Dzięki temu unikniemy chaosu.

Miskant chiński w towarzystwie sadźca purpurowego

Miskant chiński w towarzystwie sadźca purpurowego (Miscanthus sinensis ‚Rotsilber’  i Eupatorium maculatum ‚Atropurpureum’)

Duże plamy bylin wyglądają bardziej efektowne

Duże plamy bylin wyglądają znacznie lepiej niż pojedyncze rośliny  (Sedum spectabile ‚Matrona’)

Rozmnażanie

W przydomowych ogrodach miskanty najlepiej rozmnażać wegetatywnie, czyli przez podział kępy wczesną wiosną.  Ich korzenie są zbite i głęboko osadzone w glebie, podział starszych kęp może być trudny i będzie wymagał ostrych narzędzi oraz sporej siły fizycznej. Znacznie łatwiej dzielić młode, kilkuletnie roślin. Ostry szpadel  należy wbić w środek kępy, oddzielić fragment  i wkopać. Pozostawiony dołek zasypujemy  kompostem. Można również wykopać całą roślinę i podzielić ją na części piłą do gałęzi lub bardzo ostrym nożem. Ten sposób najlepiej praktykować przy mniejszych roślinach, których średnica nie przekracza 50-70 cm.  Miskanty po podziale regenerują się bardzo szybko     i szybko wracają do formy. Podzielone fragmenty  sadzimy  bezpośrednio na przeznaczonym dla nich miejscu i podlewamy.

Rozmnażanie miskantów nie jest skomplikowane

Rozmnażanie miskantów nie jest skomplikowane (Miscanthus sinensis ‚Silberfeder’)

Gatunki i odmiany

Miscanthus x  giganteus - miskant olbrzymi jest najwyższym gatunkiem uprawianym w ogrodach, dorasta do 2-4 m wysokości; szerokie liście i fontannowy pokrój nadają mu dość egzotycznego i tropikalnego wyglądu; najlepiej prezentuje się jako soliter lub tło dla innych, barwnych roślin; roślina kępowa, wymaga sporej ilości miejsca;

Miscanthus sacchariflorus – miskant cukrowy dorasta do 2,5 m wysokości, ładnie wybarwia się już późnym latem, wcześnie kwitnie; jego kłącza są bardzo żywotne, wybijają w sporej odległości od rośliny matecznej przez co uważany bywa za ekspansywny; nadaje się jedynie do dużych ogrodów;

Miscanthus oligostachyus - w ogrodach uprawia się najczęściej niewielką odmianę ‚Nanus Variegatus'; dorasta ona do 45 cm wysokości (z kwiatostanami do 75 cm), liście są jasne z szerokim paskiem; zaletą tego miskanta jest wczesne kwitnienie; podobnie jak poprzednik rozrasta się kłączami, które mogą się pojawiać w około rośliny matecznej;

Miskanty to bardzo zróżnicowana grupa traw

Miskanty to bardzo zróżnicowana grupa traw (Miscanthus sinensis  ‚Gnom’)

Najpopularniejszy w ogrodach jest jednak miskant chiński  – Miscanthus sienensis, uprawiany głównie z powodu niezwykle efektownych kwiatostanów,  rośnie kępowo, nie jest ekspansywny a w obrębie gatunku znajduje się cały szereg pięknych odmian o różnym zabarwieniu liści, terminie kwitnienia i wysokości.

Poniżej spis najlepszych odmian do ogrodów przydomowych (wysokość kępy z kwiatostanami podana jest w nawiasie i jest podana orientacyjnie):

  • ‚Adagio’ – niska odmiana o wysokości do 0,7 m (1,2 m) o zielonych delikatnych liściach, wygiętych łukowato; kwitnienie IX-X;
  • ‚Yaku Jima’ – grupa  niższych odmian od 0,4 do 0,8 m (0,8-1,2 m) o wyprostowanym pokroju i wąskich, efektownych liściach, kwitnienie VIII-X;
  • ‚Gnome’ – niska odmiana o wysokości do 0,7 m (1 m) o zielonych wąskich liściach, wygiętych łukowato; kwitnienie IX-X;
  • ‚Silver Stripe’ – niska odmiana o wysokości do 0,9 m (1,2 m) o srebrzystych  delikatnych liściach, wygiętych łukowato; kwitnienie VIII -X;
Miscanthus sinensis 'Silver Stripe'

Miscanthus sinensis ‚Silver Stripe’

  • ‚Kleine Silberspinne’ – średnio wysoki, dorasta do 1,2 m (1,5 m), liście wąskie z pięknym jasnym żebrowaniem,  pokrój wyprostowany; jesienią ładnie się wybarwia; kwitnienie  od VIII-X;
  • ‚Herman Müssel’ – średnio wysoki, kępa dorasta do 1-1,2 m, kwiatostany wyrastają znacznie powyżej liści pięknie powiewając (nawet do 2 m); kwitnienie od VIII-X;
  • ‚Morning Light’ – średnio wysoka odmiana o szalenie eleganckich, wąskich liściach z białymi paskami, które w efekcie robią wrażenie srebrzystej poświaty, dorasta do 1,5 m; równie cenny jest pokrój, zwarty i fontannowy; bardzo rzadko kwitnie w naszym klimacie;
  • ‚Kleine Fontäne’ – odmiana średnio wysoka, dorastająca do 1,2 m (1,5 m); piękny pokroju i fantastyczne wybarwienie jesienne czynią go jednym z najefektowniejszych miskantów; kwitnienie od VIII-X;
Miscanthus sinensis 'Morning Light' kwitnie bardzo rzadko

Miscanthus sinensis ‚Morning Light’ kwitnie bardzo rzadko

  • ‘Flamingo’ –  średnia odmiana  do 1 m ( 1,5 -1,8 m) z kwiatostanami wyrastającymi wysoko ponad kępę, kwiatostany pięknie się przewieszają nadając mu niezwykły wygląd, kwitnienie VIII-X;
  • ‚Gracillimus’ – wysoka odmiana dorastająca do 2 m wysokości, liście wąskie, delikatne, pokrój wyprostowany fontannowy, bardzo elegancki; rzadko zawiązuje kwiatostany;
  • ‚Malepartus’ – średnio wysoka odmiana do 1,5 m (1,8m) o wyjątkowo pięknych, intensywnie czerwono – miedzianych  kwiatostanach; ładnie wybarwia się jesienią na pomarańczowy kolor, kwitnienie VIII-X;
  • ‚Rotsilber’ –  podobna od poprzedniej ale niższa odmiana  do 1,2 m (1,6 m) o równie pięknych, intensywnie czerwono – miedzianych  kwiatostanach; ładnie wybarwia się jesienią na pomarańczowy kolor, kwitnienie VIII-X;
Elegancka odmiana 'Morning Light'

Elegancka odmiana ‚Gracillimus’

Wyjątkową uwagą cieszą się miskanty o paskowanych i nakrapianych  liściach:

  • ‚Little’ Zebra’ – niska odmiana, dorastająca do 0,6 cm (1,2 m) z mocnym żółtym rysunkiem na liściach, kwitnienie IX-X;
  • ‚Zebrinus’ – odmiana wysoka 1,5 m (1,8-2,4 m), na ciemnych  liściach poprzeczne, żółte paski; kwitnienie IX-X;
  • ‚Cabaret’ – piękna, duża odmiana  dorastająca do 1,8 m (2,4 m) z szerokim paskowaniem na liściach; kwitnienie IX-X; niestety wrażliwy na niskie temperatury;
  • ‚Variegatus’ – odmiana o przewieszających się pędach, bardzo jasnych liściach, dorasta do 1,6 m (2 m); kwitnienie VIII-X;
Efektowne kwiatostany stanowią w dużej mierze o wartościach zdobniczych (Miscanthus sinensis 'Rotsilber'

Efektowne kwiatostany stanowią w dużej mierze o wartościach zdobniczych (Miscanthus sinensis ‚Malepartus’

 Problemy

Miskanty nie sprawiają większych problemów w uprawie, są odporne na szkodniki i bardzo rzadko bywają atakowane przez choroby. Wymagają jedynie przycięcia wiosną, dzielenia na raz na kilka lat i podlania przy dużych upałach.  Większość odmian jest całkowicie mrozoodporna i nie wymaga okrywania na zimę, jednak przy silnych mrozach i bezśnieżnej zimie mogą podmarzać lub wymarzać całkowicie.  Na szczęście takie zimy zdarzają się w Polsce  niebywale rzadko. Zamierające fragmenty kępy powinno się systematycznie usuwać co wiosnę.  Problemem może być  pokrój zimą,  który miaskanty tracą pod wpływem ciężaru śniegu oraz roznoszone  przez wiatr po ogrodzie  kwiatostany.  Aby temu zapobiec możemy pod koniec sezonu  wiązać kępy sznurkiem w ‚snopki” uzyskując schludniejszy wygląd.

Miskanty są jedną z najpiękniejszych dekoracji jesiennego ogrodu

Miskanty są jedną z najpiękniejszych dekoracji jesiennego ogrodu

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>